நோம்மா நோயின் தாக்கம்

நீண்ட கால நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், அந்த நோயிலிருந்து மீண்ட பிறகும் தங்கள் வாழ்க்கையை எவ்வாறு கடத்துகிறார்கள்?

நோம்மா என்பது ஒரு தொற்றாத நோய். இது ஒரு குழந்தையின் வாய்க்குள் ஏற்படும் ஒரு சிறிய வலியில் தொடங்கலாம். ஆனால், இதனை முன்கூட்டியே கண்டறிந்து சிகிச்சை அளிக்காவிட்டால், அது தசை மற்றும் எலும்புகளை அழித்து, மரணத்தை விளைவிக்கும் அல்லது வாழ்நாள் முழுவதும் முகச் சிதைவை ஏற்படுத்தும்.

 

பிடெல் ஸ்ட்ரப் (Fidel Strub) என்ற சிறுவனுக்குத் தனக்கு மட்டும் ஏன் நோம்மா வந்தது, மற்றவர்களுக்கு ஏன் வரவில்லை என்பது புரியவில்லை. இதன் தாக்கம் அவரது குடும்பத்தில் மிக அதிகமாக இருந்தது; எவரும் இதிலிருந்து தப்பவில்லை. அவருக்குச் சரியான நோயறிதல் மற்றும் சிகிச்சை கிடைப்பதற்காக அவரது குடும்பம் நிதி ரீதியாகப் போராடியதை அவர் கண்டார். புர்கினா ஃபாசோவில் (Burkina Faso) சிகிச்சை பெற்ற பிறகு, மேல் சிகிச்சைக்காக அவர் சுவிட்சர்லாந்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். ஒரு சிறுவனாக, அந்நிய தேசத்தில் மீண்டும் உண்ணவும், பேசவும் கற்றுக்கொண்டார். கண்ணாடிகளைப் பார்ப்பதைத் தவிர்த்தார்; எண்ணற்ற மருத்துவ அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு உள்ளானார். அதோடு தனிமை, கோபம் மற்றும் மன அழுத்தத்துடன் வாழவும் பழகிக்கொண்டார்.

 

நோம்மா நோய் ஒவ்வொருவரின் முகத்தையும் ஒரு குறிப்பிட்ட விதத்தில் சிதைக்கிறது. எனவே, இதற்கான அடிப்படை சிகிச்சை முறை ஒன்றாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு நோயாளிக்கும் முற்றிலும் புதிய அறுவை சிகிச்சை முறைகள் தேவைப்படலாம். முகச் சிதைவின் அளவைப் பொறுத்து, ஒவ்வொரு முகமும் வெவ்வேறு விதமாகச் சீரமைக்கப்பட வேண்டும். சிலரால் சுவாசிக்க முடிவதில்லை, சிலரால் மெல்ல முடிவதில்லை. பலருக்குத் தங்களுக்கு உதவக்கூடிய நிபுணர்களை அணுகும் வசதி கூட இருப்பதில்லை. பல தசாப்தங்களுக்குப் பிறகும், ஒரு சாதாரண பல் பரிசோதனைக்குச் சென்றால் கூட, அந்த மருத்துவர் பிடெல்லின் மருத்துவப் பின்னணியை

முழுமையாக அறிந்திருக்க வேண்டியுள்ளது.

இந்தத் தனித்துவமான மருத்துவத் தேவைகளே ஒரு சிக்கலாக உள்ளது. பிடெல் போன்ற நோம்மா ஆர்வலர்கள், கல்வியாளர்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்களை ஒன்றிணைக்கப் பாடுபடுகின்றனர். நோம்மா பற்றிய தகவல்களைச் சேகரிக்கவும், அவற்றை எளிதில் அணுகவும் ஒரு தரவுத்தளத்தை (Database) உருவாக்க வேண்டும் என்பது பிடெல்லின் முக்கிய விருப்பமாகும்.

 

நோம்மாவின் உண்மையான பாதிப்பு அல்லது இந்த நோயிலிருந்து தப்பியவர்களின் எண்ணிக்கை இன்னும் துல்லியமாகத் தெரியவில்லை. உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) பொது இயக்குநர் டாக்டர் டெட்ரோஸ் அதானோம் கெப்ரேயஸ், இதை "உலகின் மிகவும் அங்கீகரிக்கப்படாத சுகாதார சவால்களில் ஒன்று" என்று விவரித்துள்ளார். டிசம்பர் 2023-இல், நோம்மா நோய் WHO-வின் "புறக்கணிக்கப்பட்ட வெப்பமண்டல நோய்கள்" (Neglected Tropical Diseases) பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டது.

 

நோம்மாவால் எத்தனை பேர் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதைக் கண்டறிவது சவாலானது. இது மிக வேகமாகப் பரவி, விரைவாக உயிரைப் பறிக்கும் ஒரு நோய். மேலும், போதிய சுகாதாரக் கட்டமைப்பு இல்லாத ஏழ்மையான பகுதிகளில் இது அதிகம் தாக்குகிறது. பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்குத் தவறான நோயறிதல் செய்யப்படலாம், மேலும் உயிரிழப்பவர்கள் நோய் கண்டறியப்படாமலேயே போகலாம். வறுமையில் வாடும் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடுள்ள குழந்தைகளை இது தாக்குவதால், இதற்கு ஒரு சமூகக் களங்கமும் உண்டு.

நோயிலிருந்து தப்பிய பிறகும், அதன் அதிர்ச்சி இவ்வளவு கடுமையாக இருப்பதால், பலரால் அந்த 'மீட்பு காலத்தை' கடக்க முடிவதில்லை. பிடெல் அவர்களே இரண்டு முறை தற்கொலைக்கு முயன்றார். மருத்துவ ரீதியாகப் குணமடைந்த பிறகு, அந்த பாதிப்புகளோடு வாழ்வது குறித்த புரிதல் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது.

 

WHO வெளியிட்ட கடைசி புள்ளிவிவரங்கள் 1998-ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தவை. அப்போது, ஆண்டுக்கு 1,40,000 புதிய பாதிப்புகள் ஏற்படுவதாகவும், ஒட்டுமொத்த பாதிப்பு 7,70,000 ஆகவும், இறப்பு விகிதம் 90% ஆகவும் மதிப்பிடப்பட்டது. எனினும், தற்போதைய தரவுகள் இந்த இறப்பு விகிதம் 90%-க்கும் குறைவாக இருக்கலாம் எனத் தெரிவிக்கின்றன. ஆரம்பக்கால சிகிச்சையின் மூலம் நோம்மா நோயை வெகுவாகக் குறைக்க முடியும் என்பது நற்செய்தியாகும்.

நோம்மாவுக்கு எதிரான போராட்டம் நீண்டது மற்றும் தனிமையானது. பிடெல் மற்றும் பிற தப்பிப்பிழைத்தவர்கள் பல தசாப்தங்களாக நோம்மாவை ஒழிக்கப் போராடி வருகின்றனர். உலக சுகாதார சபையில் (World Health Assembly) பிடெல் பேசுகையில், நோம்மா குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார்.

 

பிடெல் மற்றும் நைஜீரியாவைச் சேர்ந்த முலிகாத் ஒகன்லாவோன் (Mulikat Okanlawon) ஆகிய இருவரும் இணைந்து 2022-இல் "எலிசியம் நோம்மா உயிர் பிழைத்தவர்கள் சங்கத்தை" (Elysium Noma Survivors Association) தொடங்கினர். நைஜீரிய அரசாங்கத்தின் முயற்சியால், நோம்மா WHO-வின் புறக்கணிக்கப்பட்ட வெப்பமண்டல நோய்கள் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டது.

இந்த அங்கீகாரம் உலகளாவிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும், ஆராய்ச்சிகளை ஊக்குவிக்கும், நிதி உதவியைத் திரட்டும் மற்றும் நோயைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சிகளை வலுப்படுத்தும். நோம்மா குறித்த முழுமையான தரவுகள், தடுப்பு முறைகள் மற்றும் சிகிச்சை வாய்ப்புகள் இன்னும் முழுமையாகக் கண்டறியப்படவில்லை.

---

பிடெல் ஸ்ட்ரப் 2017 முதல் நோம்மாவுக்காகக் குரல் கொடுத்து வருகிறார். மே 1991-இல் புர்கினா ஃபாசோவில் பிறந்த அவர், 1994-இல் நோம்மாவால் பாதிக்கப்பட்டார். குணமடைந்த பிறகு, அவர் 27 அறுவை சிகிச்சைகளைச் செய்துகொண்டார். மீண்டும் பேசவும் உண்ணவும் கற்றுக் கொள்ள பல ஆண்டுகள் ஆனது. உடல் ரீதியான பாதிப்புகளைத் தாண்டி, இந்த நோய் அவருக்கு ஏற்படுத்திய மன ரீதியான தாக்கம் மிக ஆழமானது.

29 ஜனவரி 2024
World Health Organization (WHO)
https://www.who.int/news-room/feature-stories/detail/surviving-survival--the-impact-of-noma

 

சபாவில் பறக்கும் நரிகள் வீழ்ச்சி. உடனடி பாதுகாப்பு நடவடிக்கை அவசியம்! பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கம் கவலை தெரிவித்தது!

 

பத்திரிகைச் செய்தி. 28.02.2026

சபாவில் இயற்கையின் புகழ்பெற்ற பறக்கும் நரிகள் மற்றும் பழ வௌவால்களின் எண்ணிக்கை தீவிரமாக குறைந்து வருவது குறித்து வெளியாகியுள்ள சமீபத்திய அறிக்கைகள் பெரும் கவலைக்குரியவை என பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கம் தெரிவித்துள்ளது.

அச்சங்கத்தின் தலைவர் முகைதீன் அப்துல் காதர் வெளியிட்ட அறிக்கையில், “பெரும்பாலும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும் இந்த உயிரினங்கள் நமது காடுகளின் ஆரோக்கியத்திற்கும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளின் நிலைத்தன்மைக்கும் இன்றியமையாதவை. அவற்றின் வீழ்ச்சி சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்களை மட்டுமல்லாமல், வாழ்வாதாரம் ஆரோக்கியமான காடுகள் மற்றும் விவசாய அமைப்புகளுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ள அனைத்து மலேசியர்களையும் பாதிக்கும்,” என்றார்.

பறக்கும் நரிகள் இயற்கையின் முக்கிய மகரந்தச் சேர்க்கையாளர்களும் விதை சிதறடிப்பவர்களும் ஆகும். அவை இரவு நேரங்களில் நீண்ட தூரம் பயணம் செய்து, பூவிலிருந்து பூவுக்கு மகரந்தத்தை மாற்றுகின்றன. மேலும், அவற்றின் எச்சங்கள் மற்றும் நிராகரிக்கப்பட்ட பழங்களின் மூலம் விதைகளை தாய் மரங்களிலிருந்து தொலைவில் பரப்புகின்றன.

மரம் வெட்டுதல், காடழிப்பு மற்றும் காட்டுத் தீ காரணமாக பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில், இவ்வுயிரினங்கள் இயற்கை காடு மீளுருவாக்கத்தை துரிதப்படுத்துகின்றன. இது தாவர பன்முகத்தன்மையை மீட்டெடுப்பதோடு, வனவிலங்கு வாழ்விடங்களையும் பாதுகாக்க உதவுகிறது.

மலேசியா வௌவால் பன்முகத்தன்மையில் சிறப்பிடம் பெற்ற நாடாகும். தீபகற்ப மலேசியாவில் மட்டும் சுமார் 110 வௌவால் இனங்கள் பதிவாகியுள்ளன; அவற்றில் சுமார் 50 இனங்கள் குகை வாழ் வகைகள்.

உலகின் மிகப்பெரிய வௌவால் இனங்களில் ஒன்றான பெரிய பறக்கும் நரி (Pteropus vampyrus) குறிப்பிடத்தக்க சுற்றுச்சூழல் சேவைகளை வழங்குகிறது. மேலும், தீவு பறக்கும் நரி (Pteropus hypomelanus) இனமும் கணிசமான சரிவை எதிர்கொண்டு வருகிறது.

பறக்கும் நரிகள் மற்றும் தேன் வௌவால்கள் துரியன் உள்ளிட்ட பல வெப்பமண்டல மரங்களின் முக்கிய மகரந்தச் சேர்க்கையாளர்கள். அவற்றின் செயல்பாடுகள் பழ உற்பத்தியை உறுதி செய்வதோடு, காடுகளின் பன்முகத்தன்மைக்கும் பங்களிக்கின்றன.

அவை மகரந்தச் சேர்க்கை செய்யும் மரங்கள் பறவைகள், பாலூட்டிகள் மற்றும் பூச்சிகளுக்கு உணவளிக்கும் பழங்கள் மற்றும் விதைகளை உற்பத்தி செய்கின்றன. இதனால் முழு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பும் ஆதரிக்கப்படுகிறது.

வாழ்விட இழப்பு, காடழிப்பு, நகர்ப்புற விரிவாக்கம் மற்றும் சட்டவிரோத வேட்டை ஆகியவை பறக்கும் நரிகளின் எண்ணிக்கையை வேகமாகக் குறைத்து வருகின்றன. சில இடங்களில் அவை உணவாக வேட்டையாடப்படுகின்றன; மேலும், பூச்சிக்கொல்லி பயன்பாட்டால் மறைமுக பாதிப்புகளும் ஏற்படுகின்றன.

இவ்விரு பூர்வீக இனங்களும் தீபகற்ப மலேசியாவின் பாலூட்டிகளுக்கான சிவப்பு பட்டியலில் “அழிந்து வரும்” இனங்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவற்றிற்கு “முற்றிலும் பாதுகாக்கப்பட்ட” அந்தஸ்து வழங்கும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கம் பின்வரும் நடவடிக்கைகளை வலியுறுத்துகிறது:

• சட்டவிரோத வேட்டை மற்றும் கண்மூடித்தனமான கொலைகளுக்கு எதிராக கடுமையான அமலாக்கம்
• “முற்றிலும் பாதுகாக்கப்பட்ட” அந்தஸ்தை விரைவாக அமல்படுத்துதல்
• பொதுமக்கள் மத்தியில் விழிப்புணர்வு மற்றும் கல்வி பிரச்சாரங்கள்
• பூர்வீக மரங்களை மீண்டும் நடுதல் மற்றும் சேவல் இடங்களை பாதுகாத்தல்
• அதிகப்படியான பூச்சிக்கொல்லி பயன்பாட்டை கட்டுப்படுத்துதல்

“பறக்கும் நரிகளைப் பாதுகாப்பது என்பது ஒரு இனத்தை மட்டும் காப்பது அல்ல; விவசாயத்தை ஆதரிக்கும், காலநிலையை ஒழுங்குபடுத்தும் மற்றும் வாழ்க்கையை நிலைநிறுத்தும் காடுகளைப் பாதுகாப்பது ஆகும். இப்போது எடுக்கப்படும் நடவடிக்கை, மலேசியாவின் சுற்றுச்சூழல் எதிர்காலத்திற்கான முதலீடாகும்,” என முகைதீன் அப்துல் காதர் வலியுறுத்தினார்.

முகைதீன் அப்துல் காதர்
தலைவர்
பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கம்

நன்றி : பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கம்

தாகம் தீர்க்கும் ஒரு தனிமனிதப் பயணம்

 

காலநிலை மாற்றம் மற்றும் வறட்சி பற்றிய செய்திகள் நம்மை அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், ஈராக் குர்திஸ்தானிலிருந்து ஒரு நெகிழ்ச்சியான செய்தி!

யார் இந்த மனிதர்? ஈராக் குர்திஸ்தானின் கலார் பகுதியைச் சேர்ந்த 69 வயது முதியவர் இஹ்சான் முஹ்சின். சுட்டெரிக்கும் கோடை வெயிலையும் பொருட்படுத்தாமல், தினமும் காலையிலும் மாலையிலும் கைகளில் தண்ணீர் பாட்டில்களைச் சுமந்து கொண்டு வறண்ட சமவெளிகளுக்குப் புறப்படுகிறார்.

அவர் செய்வது என்ன? காட்டு விலங்குகள் மற்றும் பறவைகளுக்காக அவர் அமைத்துள்ள 17 குடிநீர் நிலையங்களுக்கு நடைப்பயணமாகச் சென்று தண்ணீர் ஊற்றுகிறார். கடந்த 2 ஆண்டுகளாக, ஆறுகளும் கிணறுகளும் வற்றத் தொடங்கும் கோடை காலத்தில் இந்தச் சேவையைத் தடையின்றி செய்து வருகிறார். இவருக்காகப் புறாக்களும், முயல்களும், சிட்டுக்குருவிகளும் அந்த நீர் நிலைகளில் தாகத்தோடு காத்திருக்கின்றன.

இதற்குப் பின்னால் எந்தத் தொண்டு நிறுவனமும் இல்லை, விளம்பரமும் இல்லை. "உடல் சோர்வாக இருந்தாலும், வெயில் அதிகமாக இருந்தாலும் என் பயணத்தை நான் நிறுத்துவதில்லை" என்கிறார் இந்த நிஜ நாயகன்.

கருணை என்பது பெரிய சொற்களில் இல்லை; இது போன்ற எளிய செயல்களில்தான் வாழ்கிறது!

இயற்கையின் முன்னறிவிப்புகள்: ஒரு பார்வை

 ‘வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன்’ என்று உருகிய வள்ளலார், இன்று உயிரோடு இருந்து டிசம்பர் 13-ம் தேதியன்று சென்னை மாநகரத் தெருக்களில் நடந்திருந்தால், பெரும் துயரத்திற்கு உள்ளாகியிருப்பார். ஏனெனில், சென்னைச் சாலைகள் முழுவதும் மரங்கள் வேரோடு சாய்ந்து கிடந்தன. ‘வர்தா’ புயல் சென்னை மாநகரையும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளையும் நிலைகுலையச் செய்தது. இப்புயலில் விழுந்த மரங்களில் பெரும்பாலானவை குல்மொஹர், தூங்காவாகை போன்ற அயல்நாட்டு மரங்களாகும். எஞ்சியவை முறையாகப் பராமரிக்கப்படாத மரங்கள். சென்னை மக்களுக்குப் புயல் குறித்த எச்சரிக்கையை வானிலை ஆய்வு மையம் மூன்று நாட்களுக்கு முன்பே தொடர்ச்சியாக அறிவித்தது. அதன் காரணமாக, மக்கள் வீடுகளுக்குள்ளேயே பாதுகாப்பாக இருந்தனர்.

ஆனால், முறிந்த மரங்களில் கூடு கட்டி வாழ்ந்த பறவைகளுக்கு இத்தகவலை வழங்கியது யார்? புயலுக்குப் பிறகு சாலைகளில் விழுந்து கிடந்த மரங்களை நான் தேடிப் பார்த்தபோது, ஓரிடத்தில் கூட இறந்த பறவைகளைக் காணவில்லை. மனிதர்களுக்கு நவீன செயற்கைக்கோள்கள் மூலம் எச்சரிக்கை கிடைத்தது. ஆனால், பறவைகள் தங்களின் நுண்ணுணர்வின் மூலமாகவே புயல் வரப்போவதை முன்கூட்டியே உணர்ந்துள்ளன. அதனால்தான், அவை பாதுகாப்பான இடங்களுக்கு இடம்பெயர்ந்து சென்றுவிட்டன.

காட்டுப் பகுதிகளில் வாழும் மக்களுக்கு இன்றும் பறவைகளும் விலங்குகளுமே புயல், நிலநடுக்கம் போன்ற இயற்கைச் சீற்றங்களுக்கான முன்னறிவிப்பாளர்களாகத் திகழ்கின்றன. கடல் பயணங்களில் திசையறியப் பறவைகளும், கடல் நீரோட்டங்களை அறிய ஆமைகளும் நம் முன்னோர்களுக்குப் பெரிதும் உதவியுள்ளன. ‘திரைகடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு’ என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப, வெளிநாட்டினர் ‘திசைகாட்டி’ (Compass) கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்னரே, நம் முன்னோர்கள் கடல் மார்க்கமாக ஜாவா, சுமத்ரா போன்ற நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்துள்ளனர். இது போன்ற பயணங்கள் விலங்குகளின் துணையின்றிச் சாத்தியமாகியிருக்காது.

இயற்கையைத் தெய்வமாக வணங்கும் மக்களுக்கு இயற்கை எப்போதும் கைக்கொடுக்கும். ‘தேவாங்கு’ என்பது பெரிய கண்களையும் சிறிய உடலையும் கொண்ட ஒரு விலங்கு. இன்றும் யாரையாவது ஏளனம் செய்யவே இப்பெயர் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால், கடல் மாலுமிகள் இத்தேவாங்குகளைத் திசையறியப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இவை எப்போதும் மேற்கு திசையை நோக்கியே அமரும் தன்மை கொண்டவை. மாலுமிகள் தேவாங்கு அமர்ந்திருக்கும் கூண்டின் நிலையை வைத்தே தங்களின் பயணத் திசையை உறுதி செய்துள்ளனர்.

தொழில்நுட்பத்தில் முன்னேறிய ஐரோப்பிய நாடுகளும் ஒரு காலத்தில் பறவைகளைச் சார்ந்து இருந்துள்ளன. பூமிக்கடியில் சுரங்கம் தோண்டும்போது ‘கேன்ரி’ (Canary) என்ற பறவையை உடன் எடுத்துச் செல்வார்கள். நில அதிர்வு ஏற்படப் போகிறது என்றால், இப்பறவை கூண்டுக்குள் படபடப்புடன் சிறகுகளை அடித்துக் கொள்ளும். இந்த அறிகுறியைக் கண்டவுடன் பணியாளர்கள் விரைவாகச் சுரங்கத்தை விட்டு வெளியேறிவிடுவார்கள்.

2004-ம் ஆண்டு சுனாமி ஏற்பட்டபோது ஓர் அதிசயம் நிகழ்ந்தது. அந்தமான் பகுதியில் ‘மோக்கன்’ என்ற பழங்குடி இன மக்கள் வாழ்கின்றனர். கடல் நாடோடிகளான இவர்கள் பெரும்பாலும் கடலிலேயே தங்கியிருப்பார்கள். சுனாமியில் இந்த இனம் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டதாக இந்திய அரசு கருதியது; ஊடகங்களும் அவ்வாறே செய்திகளை வெளியிட்டன. ஆனால், சுனாமி வந்த மூன்றாம் நாள் அவர்கள் அனைவரும் பாதுகாப்பாக இருப்பதை இந்தியக் கடற்படை அதிகாரிகள் கண்டறிந்தனர்.

அவர்கள் எவ்வாறு தப்பினர் என்று கேட்டபோது, அந்த இனத்தலைவர் இவ்வாறு கூறினார்: “கடலில் ஏற்பட்ட மாற்றமும், பறவைகளின் அசாதாரண நடவடிக்கைகளும் ஏதோ ஆபத்து வரப்போவதை எங்களுக்கு உணர்த்தின. உடனே நாங்கள் அனைவரும் அருகில் இருந்த குன்றின் மீது ஏறிவிட்டோம். இயற்கை காட்டிய அந்த முன்னெச்சரிக்கை உண்மையானது என்பதை, பனைமர உயரத்திற்கு எழுந்த அலைகளைக் கண்டபோது உறுதி செய்துகொண்டோம்.”

இயற்கை என்பது எக்காலத்திற்கும் நிலையானது. இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்பவர்களுக்குப் பாதிப்புகள் ஏற்படுவதில்லை. அவ்வாறு ஏற்பட்டாலும் அதன் தாக்கம் குறைவாகவே இருக்கும். இயற்கையை விட மனிதன் பெரியவன் என்று நினைப்பவர்களுக்கு ‘தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா’ என்பதுதான் நிதர்சனம்.

நன்றி : பசுமை விகடன் 2017

தைப்பூசக் கொண்டாட்டம் 2026: ஆடம்பரத்தைத் தவிர்த்து ஆன்மீகத்தையும் அறத்தையும் காப்போம்!

 

தைப்பூசம் என்பது வெறும் திருவிழா மட்டுமல்ல; அது ஒரு ஆன்மீகப் பயணம். 2026-ஆம் ஆண்டு தைப்பூசத்தை முன்னிட்டு, பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கமும் (CAP), மலேசிய இந்து சங்க பினாங்கு பேரவையும் இணைந்து விடுத்துள்ள வேண்டுகோள், இன்றைய காலக்கட்டத்திற்கு மிகவும் அவசியமான ஒன்றாகும்.

தற்போது நிலவும் சூழலில், பேராக்கின் பாகன் டத்தோ போன்ற முக்கிய பகுதிகளில் நிலவும் கடுமையான காலநிலை மாற்றத்தினால் தேங்காய் விளைச்சல் பெருமளவு குறைந்துள்ளது. இதன் காரணமாகச் சந்தையில் தேங்காய் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுள்ள நிலையில், தைப்பூசத்தின் போது பல்லாயிரக்கணக்கான தேங்காய்களைச் சாலையில் வீசி உடைப்பது சந்தை விலையை மேலும் உயர்த்தி, ஏழை எளிய மக்களின் அன்றாடச் சமையலுக்கான தேவையைப் பாதிக்கும் நிலையை உருவாக்குகிறது. குறிப்பாக பி40 பிரிவைச் சேர்ந்த குடும்பங்கள் இதனால் பெரும் சிரமத்திற்கு ஆளாகக்கூடும் என்பதை நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

ஆன்மீக ரீதியாகப் பார்த்தால், தேங்காய் உடைப்பது என்பது ஒருவரின் அகங்காரத்தை இறைவனின் திருவடிகளில் அர்ப்பணிப்பதைக் குறிக்கும் ஒரு புனிதச் சடங்காகும். இந்தச் சடங்கிற்கு ஒரு தேங்காயே போதுமானது. ஆனால், அதிக அளவில் தேங்காய்களை உடைப்பதன் மூலம் அதிக அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும் என்ற தவறான நம்பிக்கை பலரிடையே பரவியுள்ளது.

குறிப்பாகச் சீன சமூகத்தைச் சேர்ந்த பலரும் இத்தகைய புரிதல் இன்றி ஆயிரக்கணக்கில் தேங்காய்களை உடைக்கின்றனர். இவ்வாறு உடைக்கப்படும் தேங்காய்கள் பெரும்பாலும் முறையாகச் சேகரிக்கப்படாமல் குப்பை மேடுகளுக்குச் சென்று அழுகிப் போகின்றன அல்லது எரிக்கப்பட்டுச் சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துகின்றன. உணவை இறைவனுக்குப் படைக்கப்படும் பிரசாதமாகக் கருதும் நமது கலாச்சாரத்தில், அதை வீணாக்குவது ஆன்மீக நெறிமுறைக்கு முரணான செயலாகும்.

எனவே, இந்த ஆண்டு தைப்பூசக் கொண்டாட்டத்தின் போது தேங்காய்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்துக் கொண்டு, அந்த மிச்சப்படும் தொகையைத் தேவையுள்ள ஏழை எளிய குடும்பங்களுக்கோ அல்லது ஆதரவற்றோர் இல்லங்களுக்கோ தானமாக வழங்க வேண்டும் என்று என்.வி. சுப்பாராவ் மற்றும் விவேக ரத்னா தர்மன் ஆனந்தன் ஆகியோர் கூட்டாக வலியுறுத்துகின்றனர். மக்கள் சேவையே மகேசன் சேவை என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படையில், ஆடம்பரத்தைக் குறைத்து அறச்செயல்களில் ஈடுபடுவதே இந்தத் திருவிழாவின் உண்மையான நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த மாற்றமானது தற்போதைய பொருளாதார நெருக்கடிக்கு ஒரு தீர்வாக அமைவதுடன், வளர்ந்து வரும் இளைய தலைமுறைக்குச் சரியான ஆன்மீகப் பாதையையும், சமூகப் பொறுப்பையும் போதிப்பதாக அமையும். பக்தி என்பது மற்றவர்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்போதுதான் அது முழுமை பெறுகிறது என்பதை உணர்ந்து, இந்தத் தைப்பூசத்தில் ஒரு நல்ல முன்மாதிரியை உருவாக்க வேண்டியது ஒவ்வொரு பக்தரின் கடமையாகும்.


தமிழ் மருதம்

 

கானமயில் கண்டதுண்டா?

"கானமயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழி தானுமதுவாகப் பாவித்து தானுந்தன் பொல்லாச் சிறகை விரித்தாடினாற் போலுமே கல்லாதான் கற்ற கல்வி"

- மூதுரை 14

என்றொரு செய்யுள் உள்ளது. புகழ்பெற்ற இந்தச் செய்யுளில் கூறப்படும் கானமயில் (The Great Indian Bastard), பறக்கும் பறவைகளிலேயே அதிக எடை கொண்ட பறவையாகும். வறண்ட புல்வெளி பகுதிகளில் வாழும் கானமயில் பொதுவாக ஒரே ஒரு முட்டை மட்டுமே இடும். இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் காணப்பட்ட இந்த கானமயில் இப்போது மிக மிக அருகிவிட்டது. அதிக வேட்டையாடப்பட்டதன் விளைவு இந்தப் பறவைகள் தற்பொழுது எண்ணிக்கையில் வெறும் 250 மட்டுமே மிஞ்சியுள்ளன. மேலும் வருடத்திற்கு ஒரு முட்டை மட்டுமே இடுவதால் இவற்றைக் காப்பாற்றுவது கடினமாக இருக்கலாம்.

-தமிழ் மருதம்

தினம் ஒரு கதை : கெடுத்தது எது?

 ஒருவருக்கு தேதி குறித்துவிட்டால், அந்த தேதியில் உயிரை எமன் எடுத்துவிடுவார் என்று சொல்லுவார்கள். அப்படி ஒரு சிற்பிக்கு தேதி குறித்துவிட்டார் எமன். அந்த தேதி பற்றி சிற்பிக்கும் எப்படியோ தெரியவந்துவிட்டது. சிற்பிக்கு இறக்க விருப்பமில்லை. எமன் ஒருமுறைதான் பாசக்கயிற்றை வீசுவார். அதில் தவறிவிட்டால், மீண்டும் வீசி உயிரைப் பறிக்கும் அதிகாரம் எமனுக்கு இல்லை என்பதும் சிற்பிக்கு தெரியும்.

அதனைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள ஒரு யுக்தி செய்தார். தன் திறமை எல்லாம் காட்டி தன்னைப்போலவே அச்சு அசலாக இரண்டு சிலைகள் செய்தார். எமன் வரும் நேரம் அவற்றை தரையில் சாய்த்து படுக்கவைத்துவிட்டு, நடுவில் தானும் படுத்து கண்ணை மூடிக்கொண்டுவிட்டார். எமன் வந்தார். பார்த்தார், திகைத்துப் போனார். மூன்றும் சிலைகளா? இல்லை

இரண்டுதான் என்பதை யூகித்துவிட்டார்.

ஆனால் எவை சிலைகள், எது சிற்பி என்பதைத்தான் அவரால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அவ்வளவு நேர்த்தி. தவறாக சிலையின் மீது கயிற்றை வீசிவிடக்கூடாதே! நேரம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

யோசித்தார். ஒரு யோசனை வந்தது.

சத்தமாக வாய்விட்டுச் சொன்னார், ‘அட என்ன தத்ரூபமாக இருக்கிறது! இவற்றைச் செய்த சிற்பியை என்னால் பாராட்டாமல் இருக்கவே முடியாது. என்னாலேயே எது சிலை எது ஆள் என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையே!’ இப்படி சொல்லிவிட்டு மூன்று சிலைகளையும் உன்னிப்பாக கவனித்தார். அவர் எதிர்பார்த்தது நடந்தது. நடுவில் படுத்திருந்த சிலையின் உதட்டில் லேசான முறுவல் தெரிந்தது. தற்பெருமைதான், வேறென்ன!. சடாரென வீசினார் கயிற்றை.

கெடுத்தது எது? தான் என்கிற ஈகோ ஆக பலருடைய பிரச்சனைகளுக்கு, மனவருத்தங்கள்,மற்றும் சோர்வுகளுக்கு காரணம், நான் தான் தனது நான் தான் பெரியவன் என்கின்ற எண்ணங்களை ஒழித்தோம் என்றால் நாம் மிகப்பெரிய வெற்றியாளர்கள்.

படித்ததில் பிடித்தது