தினம் ஒரு கதை : கெடுத்தது எது?

 ஒருவருக்கு தேதி குறித்துவிட்டால், அந்த தேதியில் உயிரை எமன் எடுத்துவிடுவார் என்று சொல்லுவார்கள். அப்படி ஒரு சிற்பிக்கு தேதி குறித்துவிட்டார் எமன். அந்த தேதி பற்றி சிற்பிக்கும் எப்படியோ தெரியவந்துவிட்டது. சிற்பிக்கு இறக்க விருப்பமில்லை. எமன் ஒருமுறைதான் பாசக்கயிற்றை வீசுவார். அதில் தவறிவிட்டால், மீண்டும் வீசி உயிரைப் பறிக்கும் அதிகாரம் எமனுக்கு இல்லை என்பதும் சிற்பிக்கு தெரியும்.

அதனைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள ஒரு யுக்தி செய்தார். தன் திறமை எல்லாம் காட்டி தன்னைப்போலவே அச்சு அசலாக இரண்டு சிலைகள் செய்தார். எமன் வரும் நேரம் அவற்றை தரையில் சாய்த்து படுக்கவைத்துவிட்டு, நடுவில் தானும் படுத்து கண்ணை மூடிக்கொண்டுவிட்டார். எமன் வந்தார். பார்த்தார், திகைத்துப் போனார். மூன்றும் சிலைகளா? இல்லை

இரண்டுதான் என்பதை யூகித்துவிட்டார்.

ஆனால் எவை சிலைகள், எது சிற்பி என்பதைத்தான் அவரால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அவ்வளவு நேர்த்தி. தவறாக சிலையின் மீது கயிற்றை வீசிவிடக்கூடாதே! நேரம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

யோசித்தார். ஒரு யோசனை வந்தது.

சத்தமாக வாய்விட்டுச் சொன்னார், ‘அட என்ன தத்ரூபமாக இருக்கிறது! இவற்றைச் செய்த சிற்பியை என்னால் பாராட்டாமல் இருக்கவே முடியாது. என்னாலேயே எது சிலை எது ஆள் என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லையே!’ இப்படி சொல்லிவிட்டு மூன்று சிலைகளையும் உன்னிப்பாக கவனித்தார். அவர் எதிர்பார்த்தது நடந்தது. நடுவில் படுத்திருந்த சிலையின் உதட்டில் லேசான முறுவல் தெரிந்தது. தற்பெருமைதான், வேறென்ன!. சடாரென வீசினார் கயிற்றை.

கெடுத்தது எது? தான் என்கிற ஈகோ ஆக பலருடைய பிரச்சனைகளுக்கு, மனவருத்தங்கள்,மற்றும் சோர்வுகளுக்கு காரணம், நான் தான் தனது நான் தான் பெரியவன் என்கின்ற எண்ணங்களை ஒழித்தோம் என்றால் நாம் மிகப்பெரிய வெற்றியாளர்கள்.

படித்ததில் பிடித்தது

இதழில் பதிந்த ஓர் நாள் : ஜெயராமனுக்கு "ஜே"

 

இப்படத்தில் உள்ளவர் மலேசிய தோட்டப் புற மக்களிடையே நன்கு அறிமுகமானவர். ரப்பர் தோட்டத்திலே பிறந்து, வளர்ந்து ஒரு துடிப்புமிக்க தொழிற்சங்கவாதியாக உயர்ந்தவர். பல முக்கிய பொறுப்புக்களை தேசிய தோட்ட தொழிற்சங்கத்தில் வகித்தவர்.

கெப்பேலா ஆரம்பிக்கப்பட்டதற்கு இவர், முக்கிய பங்காற்றியுள்ளார். தோட்ட தொழிலாளியாக இருந்துக் கொண்டே தொழிற் சங்கத்தில் துடிப்போடு பங்காற்றினார். ஆனால் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையினால் கடுமையான தாக்குதலுக்கும் இலக்காகியுள்ளார். தே.தோ.தொ. சங்கம் இப்பொழுது இவரை பழிவாங்குகின்றது.

கெப்பேலாவை நல்ல நிலைக்கு உயர்த்திய இவர், அதே கெப்பேலா பிரச்னையை எதிர்நோக்க ஆரம்பித்தவுடன், தனது தோட்டத் தொழிலை ராஜிநாமா செய்துவிட்டு இப்பொழுது கெப்பேலாவை காப்பாற்றுவதற்காக படாதபாடுபட்டு வருகின்றார்.

எல்லாச் சுமைகளையும் தன் தலையில் அமர்த்திக் கொண்டு, வருகின்றவர்களுக்கு சமாதானம் கூறி, பிரச்னையை தீர்ப்பதற்கு வழிகளையும் வழங்கி வருகின்றார் இவர். 

கெப்பேலா மறுவாழ்வு பெறுவதற்கு அயராது பாடுபட்டவர், இவர் மட்டும் தான். “வேறு யாருமல்ல”? 

பயனீட்டாளர் குரல் : மார்ச் 1991

மதராஸ் பஞ்சத்தின் ஒரு தருணம்

 நிமிர்ந்து நிற்பதற்குக்கூட வலுவில்லாத ஒரு மனிதர், தனது பசியால் வாடும் குடும்பத்தை, அவநம்பிக்கையின் கொடூரங்களில் இருந்தும், அந்தப் பஞ்சம் சூழ்ந்த நேரத்தில் தலைவிரித்தாடிய நரமாமிசம் உண்ணும் அச்சுறுத்தலில் இருந்தும் காத்து நின்றார்.

1876 முதல் 1878 வரையிலான காலகட்டத்தில், வறட்சியும், காலனித்துவ நிர்வாகத்தின் கவனக்குறைவான கொள்கைகளும் வரலாற்றில் மிக அதிக உயிர்சேதத்தை விளைவித்த பஞ்சங்களில் ஒன்றைத் தோற்றுவித்தன. ஐந்து மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட உயிர்கள் பலியாயின அவர்கள் பசியின் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மட்டுமல்ல; மனித குலத்தின் உயிர்வாழும் உரிமையைவிட ஏற்றுமதிக்கு முக்கியத்துவம் அளித்த அமைப்பின் தியாகிகளும் ஆவர்.

குறிப்பு: இந்தப் புகைப்படமானது ஆங்கிலேயக் காலனித்துவ ஆட்சியின்
கீழ் 1877-ஆம் ஆண்டில் மதராஸ் மாகாணத்தில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்தின்
ஒரு தருணத்தை ஆவணப்படுத்துகிறது.

அந்த ஆழமான வெற்றுக் கண்கள் வேதனையைத் தாண்டி ஒரு கதையைப் பேசுகின்றன: ஒரு தந்தையின் இறுதிப் பாதுகாப்புக் கடமை, இரக்கமற்ற உலகில் அன்பின் மற்றும் எதிர்ப்பின் ஒரு சிறு தீப்பொறி.

பஞ்சம் என்பது வெறும் உணவுப் பற்றாக்குறை மட்டுமல்ல, அது மனிதநேயத்தின் வீழ்ச்சியாகும்.

நன்றி : செய்தி இணையத்தளம்

ஆட்டோபேஜி (Autophagy)

ஆட்டோபேஜி (Autophagy) என்பதற்கு “சுயஉணவு” என்று பொருள். இது உடலில் இயற்கையாக நடைபெறும் ஒரு செல்தரப் (cellular) செயல்முறையாகும். இதில், நோன்பு நோற்கும் காலங்களில் அல்லது ஊட்டச்சத்து குறைவான சூழ்நிலைகளில், உடல் சேதமடைந்த கூறுகளையும் புரதங்களையும் மறுசுழற்சி செய்கிறது. இந்த உயிரியல் சுத்திகரிப்பு முறை, செயலிழந்த கூறுகளை உடைத்து, அவை தேங்காமல், செல்களின் நலத்தை பராமரிக்க முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

ஜப்பானிய விஞ்ஞானி யோஷிநோரி ஒசுமி (Yoshinori Ohsumi) அவர்கள், இந்த முக்கிய செயல்முறைக்கு காரணமான மரபணுக்களை (genes) கண்டுபிடித்ததற்காக 2016ஆம் ஆண்டு உடலியங்கியல் அல்லது மருத்துவத்திற்கான நோபல் பரிசை பெற்றார்.

செல் சுத்திகரிப்பு வேலையைத் தாண்டி, ஆட்டோபேஜி நீண்ட ஆயுள் மற்றும் நோய் தடுப்புடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது. இடைவெளி நோன்பு (intermittent fasting) அல்லது கலோரி குறைப்பு (caloric restriction) மூலம் ஆட்டோபேஜியைத் தூண்டுவது, புற்றுநோய், வகை 2 நீரிழிவு நோய், மற்றும் அல்சைமர் போன்ற நரம்பு சிதைவு நோய்களின் அபாயத்தை குறைக்க உதவலாம் எ
ன ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. விஞ்ஞானிகள் இந்த சக்திவாய்ந்த செயல்முறையை மேலும் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கையில், ஆட்டோபேஜி, நோய் தடுப்பு மற்றும் முதிர்வை மையப்படுத்திய ஆராய்ச்சிகளில் ஒரு முக்கியக் கல்லாக உருவெடுத்து வருகிறது.

நன்றி : இணையச் செய்தி

மலேசியாவின் கடைசி ஜாவா காண்டாமிருகம் பேராக்கில் வீழ்ந்தது.

பண்டைய காலங்களில், ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா என்னும் பெருங்கடல் சூழ்ந்த நிலங்களிலெல்லாம் காண்டாமிருகங்கள் திரிந்தன. அவற்றின் இயல்பான வாழ்விடம், ஆப்பிரிக்கத்தின் விரிந்த சவான்னா புல்வெளிகளும், ஆசியாவின் செழுமையான வெப்பமண்டலக் காடுகளும் ஆக இருந்தன.

மலாயாவில் வேட்டைக்காரனால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட ஜாவா காண்டாமிருகம்

இன்றோ, மிகச் சில காண்டாமிருகங்களே நாட்டுப்பூங்காக்களும் காப்புக்காடுகளும் ஆகிய இடங்களில் மட்டும் தங்கி நிற்கின்றன. உலகம் முழுதும் “படாக் ஜாவா” என அறியப்படும் படாக் ராயா, 2011 ஆம் ஆண்டில் வியட்நாமில் முற்றாக அழிந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது. எனினும், ஜாவா எனும் இந்தோனேசியத் தீவுகளில், இவ்வினம் உயிர்வாழ்வைத் தாங்கிக் கொண்டு சிறு கூட்டமாக இன்னும் வாழ்ந்து வருகின்றன.

இவ்வினத்தைப் பாதுகாக்கப் பல்வேறு முயற்சிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டும், அவற்றின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாகவே உள்ளது. ஒருகாலத்தில் “பெரும் ஆபத்து நிலை” (Endangered) எனக் கருதப்பட்ட இவ்வினம், இன்றும் தம் கொம்புக்காக வேட்டையாடப்படுவதால், “பாதுகாப்பற்றது” (Vulnerable) என அந்த நிலைக்குக் குறைக்கப்பட்டது.

காண்டாமிருகக் கொம்பு, மனித நோய்களை நிவர்த்தி செய்யும் மருந்தாகக் கருதப்பட்டதால், இன்றும் அதற்கு பெரும் மதிப்பு உண்டு. கிடைப்பது அரிது என்பதனால், கொம்பின் விலை ஒரு கிலோக்கு RM120,000 ஐத் தாண்டி மதிக்கப்படுகிறது. செல்வத்திற்காகவும், உடல் நலனுக்காகவும் மனிதன் கொண்ட பேராசை, சட்டவிரோத வேட்டையையும் கரும்பழி சந்தையையும் உருவாக்கியுள்ளது.

மலேசியாவில், குறிப்பாக ஹுலு பெராக் நிலப்பகுதிகள், ஓர் காலத்தில் காண்டாமிருகங்களின் விருப்ப வாழ்விடமாக இருந்தன. இன்றைய ராயல் பெலம் காப்புக்காடு, அவற்றின் இனிய தங்குமிடங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்பட்டது.

சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட கடைசி
ஜாவா காண்டாமிருகத்தின் தலை

ஆனால், 1932 ஆம் ஆண்டு, பிரித்தானிய வேட்டைக்காரரான ஆர்த்தர் ஸ்டானார்ட் வெர்னே, பெராக் மாநிலக் குரோக் காட்டில் (இன்றைய பெங்காலான் ஹுலு) மலேசியாவின் கடைசி ஜாவா காண்டாமிருகத்தைச் சுட்டுக் கொன்று, அதன் தலை மற்றும் எலும்புக்கூடு லண்டன் நகரின் நேச்சுரல் ஹிஸ்டரி மியூசியத்தில் வைக்கப்பட்டன.

இன்னும், 1963 ஆம் ஆண்டில் மில்டன் எனும் ஒருவரால் பதிவு செய்யப்பட்ட ஓர் அதிகாரப்பூர்வமற்ற குறிப்பில், 1937 இல் உலு பெர்னாம், சலாங்கூரில் கடைசி ஜாவா காண்டாமிருகம் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டது எனச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், அந்தக் குறிப்பு தவிர வேறு உறுதியான ஆதாரம் எதுவும் இல்லை.

Source : OrangPerak.com

பினாங்கில் இந்தியர்களுக்கான இயற்கை வேளாண்மைப் பயிற்சி பட்டறை வெற்றிகரமாக நடைபெற்றது.

 பத்திரிக்கைச் செய்தி : 21-07-2025

பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கத்தின் ஏற்பாட்டில், இந்திய விவசாயிகளுக்காகச் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்ட இயற்கை வேளாண்மைப் பயிற்சிப் பட்டறை, கடந்த சனிக்கிழமை (ஜூலை 19) அன்று, பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கத்தின் அலுவலகத்தில் மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது.

இந்த நிகழ்ச்சியில் பினாங்கு, தைப்பிங் மற்றும் கெடா மாநிலங்களில் இருந்து பல்வேறு விவசாயிகள், இயற்கை ஆர்வலர்கள் மற்றும் சமூக சேவையாளர்கள் கலந்து கொண்டனர்.

இயற்கையான உரமாகப் பயன்படும் பஞ்சகாவியத் தயாரிப்பு முறைகள், அதன் நிலத்துக்கான நன்மைகள் மற்றும் பயிர் வளர்ச்சியில் ஏற்படும் முன்னேற்றங்கள் குறித்து இப்பயிற்சியில் விரிவாக விளக்கப்பட்டது.

இரசாயனப் பொருட்களுக்கு மாற்றாக, இயற்கை முறையில் பூச்சிகளைத் தடுக்கக்கூடிய சில மூலிகை சார்ந்த தீர்வுகள், குறிப்பாக “ஐந்து இலை கரைசல்” என்ற தயாரிப்பு மற்றும் அதன் பயன்பாடு குறித்த நடைமுறைகள், கல்வி அதிகாரிகள் சரஸ்வதி தேவி மற்றும் தீபன் குணசேகரன் அவர்களால் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டன.

இயற்கையற்ற வேளாண்மையில் அதிக அளவில் பயன்படுத்தப்படும் இரசாயன பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் உரங்களின் தீமைகள், நிலத்தின் அமைப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், நீர் மாசுபாடு மற்றும் மனித உடல்நலத்திற்கான பாதிப்புகள் ஆகியவை பற்றி விளக்கப்பட்டது.

“மூடாக்கு” எனப்படும் நெகிழி (plastic mulch) மூலம் புல்வெளி வளர்ச்சியைத் தடுக்க மேற்கொள்ளப்படும் நடைமுறைகள், நீண்ட காலத்தில் மண் சீரழிவு மற்றும் சூழலுக்கான பாதிப்புகள் குறித்து விவசாயிகள் எச்சரிக்கப்பட்டனர்.

இந்த பயிற்சி, இயற்கையை நேசிக்கும் மற்றும் நிலம் சார்ந்த வாழ்வியலைக் காக்க விரும்பும் விவசாயிகளுக்கான புதிய பயணம் மற்றும் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் நிகழ்வாக அமைந்தது. பசுமை வேளாண்மையின் முக்கியத்துவம் மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டு, இயற்கை வழியில் நமது நிலங்களைப் பாதுகாத்து, எதிர்கால சந்ததிக்குச் சீரான சூழலை வழங்கும் நோக்கத்துடன் நிகழ்வு நிறைவடைந்தது.

இத்தகைய பயிற்சிகள் தொடர்ச்சியாக நடைபெறும் என்பதையும், ஆர்வமுள்ளவர்கள் பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கத்துடன் தொடர்பு கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறது.

முகைதீன் அப்துல் காதர்
தலைவர்
பினாங்கு பயனீட்டாளர் சங்கம்

 

தக்காளிகள் பேசுகின்றன! – பட்டாம்பூச்சிகள் கேட்கின்றன!

தெல் அவீவ் பல்கலைக்கழகத்தின் (Tel Aviv University) ஆய்வின் படி, உலர்ந்த நிலை அல்லது காயம் போன்ற அழுத்தம் மிகுந்த சூழ்நிலைகள் இருக்கும் தக்காளி செடிகள் உல்ட்ராசொலி (ultrasonic) ஒலிகளை (20–100 kHz வரை) வெளியிடுகின்றன.

இந்த ஒலிகளை மனிதர்கள் கேட்க முடியாது, ஆனால் பட்டாம்பூச்சிகள், வாத்துகள் போன்ற உல்ட்ராசொலி கேட்கக்கூடிய விலங்குகள் அவற்றைக் கண்டறிய முடியும்!

ஒவ்வொரு விதமான அழுத்தமும் தனித்துவமான "ஒலி கையொப்பம்" (acoustic signature) ஒன்றை உருவாக்குகிறது. இதனால் பிற உயிரினங்கள் மற்றும்அருகிலுள்ள செடிகளும் கூட இந்த எச்சரிக்கைகளை உணர முடியும்.

ஒரு பட்டாம்பூச்சி, ஒரு செடியின் “அழுகையை” கேட்டு, அங்கே முட்டைகளை வைக்காமல் விலகுவதைப் போல எண்ணுங்கள்!

இது பூச்சி கட்டுப்பாடு, சுறுசுறுப்பான விவசாயம் மற்றும் செடிகளின் நடத்தையைப் பற்றிய புரிதலில் புதிய வாய்ப்புகளைத் திறக்கிறது.

இயற்கை உலகம் எப்போதும் காணாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கிறது. நாம் அதை கேட்கத் தெரிந்தால் மட்டுமே அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்!

நன்றி : Techworm